Gaming ik kom weer naar je terug oude vriend

Onlangs heb ik eindelijk wat tijd vrij gemaakt om in een passie van mij te duiken; Gaming. En dta met een heel goede reden namelijk; De kickstarter campagne van Yooka Laylee die ik vanaf day one gebacked heb heeft een demo beschikbaar gesteld. Maar waarom ben ik hier meer dan enthousiast over? Keep reading keep reading!

Voorgeschiedenis

Het is wellicht goed om toch even een stukje meer te vertellen over waar ik persoonlijk vanaf kom als het om gaming gaat.

nintendo_logo Ik ben vanaf begin af aan en u nog steeds een Nintendo-fanboy geweest. Alle consoles (Nintendo Entertainment System, Super Nintendo, Nintendo 64, Nintendo Gamecube, Nintendo WII) en de nodige handhelds (Gameboy, Gameboy Color, Gameboy Advance en Nintendo DS) heb ik in mijn bezit gehad.

Gehad lees je goed, ik vind het heel erg jammer om weg te doen maar ik vind het nog veel erger om een console te hebben staan die alleen maar stof ligt te happen en met sommige consoles is het een pain in the ass om ze fatsoenlijk nog te kunnen spelen (ik noem ff een Duck Hunt op de NES (welke met SCART werkt en de lightgun welke door de gebruikte techniek op bijna geen enkel recent scherm meer werkt) 

Ik heb de nodige uitstapjes gedaan naar een Sega Dreamcast en een Playstation 2 en ondanks dat dit ook zeker leuke consoles waren, kunnen ze gewoon niet tippen aan het platform gevoel wat Nintendo doorgaans brengt op haar consoles met de nodige eigen titels en second party titels.

En daar zit het hem de reden waarom ik door het dolle heen ben, maar ook daarvoor is een stukje intro nodig voor de mensen die niet zo into gaming zijn;

Super Nintendo

De console die me echt voor altijd verkocht heeft aan Nintendo was gewoonweg Super Nintendo.

super-nintendo-logo Nintendo had zelf natuurlijk de nodige top-titels in huis zoals; The Legend of Zelda – A Link To The Past, Super Mario World, Yoshi’s Island (Super Mario World 2), Super Mario Kart, Super Mario RPG, Super Mario All-Stars,  Starfox, Super Metroid etc.

Maar ze hadden ook geweldige titels door second en third party developers zoals Contra III – Alien Wars (ookwel Super Probotector – The Alien Rebels), Super Castlevania , Turtles in Time door Konami), Megaman X (2 & 3), Street Fighter (in alle varianten) door Capcom en bijvoorbeeld ook nog de Mortal Kombat serie door Akklaim.

Stuk voor stuk games waar je je eigen in kon verliezen en uren na uren aan verspeelde.

En dan had je nog een partij genaamd Rare(Ware);

Rare(Ware) – SNES

Als we alleen al even kijken naar wat ze zoal gedaan op de  Super Nintendo;

Donkey Kong Country

donkey-kong-country-snes-boxart Ik zal nooit meer vergeten dat ik wist dat ik deze game voor sinterklaas zou krijgen van mijn ouders en dat ik hun kamer had afgespeurd, de game gevonden had hem voor de helft had uitgespeeld voor ik met een gemaakt verbaasd gezicht moest zeggen van OOOOOOOOOH.

Dit was echt een game die technisch zo lekker was uitgedacht en op een of andere manier toch boven andere games uitstak.

Daarnaast was het gewoon een dijk van een game!

Donkey Kong Country 2 – Diddy Kong’s Quest

donkey-kong-country-2-diddy-kongs-quest-snes-boxart Hier keek ik toen zo ontzettend naar uit. Deel 1 was zo goed dat ik met geen mogelijkheid deel 2 zou over gaan slaan. Grafisch maakte het nog sprongen ten opzichte van DKR (Donkey Kong Country).

Zaten er nog leukere puzzel elementen in en was de toevoeging van Dixie Kong en haar ‘zweef’ (propeller) techniek (beetje a la Princess Peach) weer een uiterst goede toevoeging die er toch nog steeds voor zorgde dat de game een geheel nieuwe uitdaging kreeg.

De toevoeging van The Lost World als secret area was ook top vooral omdat sommige van deze levels best uitdagend waren.

Donkey Kong Country 3 – Dixie Kong’s Double Trouble

donkey-kong-country-3-dixie-kongs-double-trouble-snes-boxart Om een of andere reden keek ik hier toch iets minder naar uit, tot op de dag van vandaag weet ik niet precies waarom maar dat was nou eenmaal zo.

Wellicht het enigste wat ik kan bedenken is dat de N64 al om de hoek stond vlak nadat deze game gereleased werd.

Kiddy Kong was leuk maar daar hebben we sinds dit deel ook nooit meer iets van vernomen, waarschijnlijk met reden.

Er staat me ook bij dat deze game uit de SNES (Super Nintendo) DKC serie de laagste waarderingen kreeg, voornamelijk omdat de muziek niet zo epic meer was als bij de eerste 2 installaties van de DKC-serie (wat nog steeds niet wil zeggen dat de game of de muziek slecht was verre van zelfs).

Killer Instinct

killer-instinct-snes-boxart In een SNES tijd waar we Street Fighter 2 Turbo en Mortal Kombat I , II en III hebben is er toch geen ruimte meer voor een derde partij.

Eigenlijk niet maar als je Rare bent en je richt een game zoals Killer Instinct in met unieke aspecten zoals Co-co-co-combobreaker, Ultras etc. met unieke over the top maar ook weer niet absurd over the top karakters (zoals wel in Mortal Kombat gebeurde). Dan maak je een kans. 

Tot op de dag van vandaag baal ik dat de SNES niet krachtig genoeg was voor Killer Instinct II welke wel in de arcadehallen te vinden was.

Nintendo 64

n64-logo En toen was het tijd om Nintendo een stap verder te tillen, de samenwerking die er zou komen tussen Nintendo en Sony ging niet door (Ik heb de prototypes daadwerkelijk gezien van de Nintendo + Sony Playstation).  Helaas is dat er nooit van gekomen maar Nintendo zette wel door met de Nintendo 64.

Ik zal nooit meer vergeten dat ik in de RAI was speciaal om al kennis te mogen maken met Mario64 en Waverace 64. De eerste echte 3D games voor mij. Dat was iets magisch en tot op de dag van vandaag vind ik de N64 de wellicht meest onderschatte console aller tijden, simpelweg omdat er zoveel goeds op uit is gekomen. 

Nintendo zelf kwam met titels als; The Legend of Zelda – Ocarina of Time, The Legend of Zelda – Majora’s Mask, Super Mario 64, F-Zero X, Mario Kart 64, Mario Golf, Mario Tennis, Paper Mario, Star Fox 64, Yoshi’s Story etc.

Maar door de opkomst van de Sony Playstation verloor Nintendo gewoon veel third party developers.  Maar Nintendo had nog wel een bepaalde second party developer…

Rare(Ware) – N64

De N64 (Nintendo 64) zou nooit zo sterk geweest zijn als Rare geen onderdeel meer had uitgemaakt van Nintendo. Het is ongekend hoeveel mega succesvolle games Rare heeft afgeleverd voor de N64;

Donkey Kong 64

donkey-kong-64-n64-boxart Natuurlijk kan na zo een succesvolle DKC-serie op de SNES een installatie op de N64 niet uitblijven.

De sterren van de DKC-serie; Donkey, Diddy en Dixie zijn terug met nog wat meer Kongs (let’s face it buiten Cranky en Candy Kong waren ze ook weer niet zo gedenkwaardig en hebben we er nadien niets meer van vernomen).

Maar wederom een kast van een spel genoeg voor talloze uren plezier en dan een van de meest aparte eindbaas-gevechten ooit. 

Goldeneye 007

goldeneye-007-n64-boxart Voor vele een van de games waaraan alle shooters moesten gaan voldoen. Ongekend bekend en geroemd was deze titel waarin we ons als 007 mochten wagen.

Bijkomend de uiterst sterke moeilijkheidsgraad en leuke multi-player (die mij persoonlijk dan weer gestolen kon worden).

Maar middels deze titel liet Rare zien dat ze buiten DK en KI nog uit een heel andere vaatje konden tappen. INSTANT classic!

Jet Force Gemini

jet-force-gemini-n64-boxart De hele setting van deze game (beetje futuristisch met een knipoog) sprak me direct aan. Daarnaast was de gebruikte muziek gewoon een lust voor het oor.

Replay value was er zeker omdat sommige aspecten aardig ingewikkeld waren gemaakt om te kunnen voltooien en natuurlijk de moeilijkheidsgraad bij het replayen was wee lekker scherp.

Wat kleine issues aangezien ze op sommige momenten ook wellicht het uiterste van het systeem vraagde maar dat krijg je als je de grens opzoekt (iets wat ik liever zie gebeuren dan dat men het safe speelt) 

Killer Instinct Gold

killer-instinct-gold-n64-boxart Bij deze game zit ik altijd in dubio; de game was goed. En dat was het probleem; ik verwachtte nog steeds Killer Instinct II van de arcadehallen, maar de FMV (Full Motion Video) die daarin gebruikt werd trok de N64 gewoon niet.

En derhalve kwam men met KI Gold.

De reden dat deze game toch als niet verkeerd uit de bus kwam; de andere third party partijen kwamen niet met games op de N64, hadden ze dat wel gedaan had deze KI installatie als schande bekend gestaan (ondanks dat het nog steeds niet de slechtste fighthing game was).

Perfect Dark

perfect-dark-n64-boxart Omdat Goldeneye 007 gewoon zo ongekend goed was bevallen over de hele wereld is men waarschijnlijk de weg ingeslagen van Perfect Dark.

Perfect Dark was ongenadig moeilijk op sommige momenten (dat begon steeds meer een kenmerk te worden van Rare) . En dat sprak ook weer een heleboel mensen aan.

Mij persoonlijk dan helaas weer net iets minder, met name omdat shooters niet per definitie mijn favoriete game-genre betreft. Desondanks is Perfect Dark een game geweest met een gedegen following.

Diddy Kong Racing

diddy-kong-racing-n64-boxart Wat krijg je als je Rare combineert met Mario Kart; juist Diddy Kong Racing.  Nee dat is een beetje te kort door de bocht. Wat krijg je als je als Rare nog meer van jezelf wilt laten zien naast platformer, fighting, shooting … juist racing. 

Deze game was qua muziek, qua graphics briljant.
Qua moeilijkheidsgraad; Als ik zeg dat ik 3 controllers heb gesloopt bij het proberen te verslaan van Wizpig zeg ik dan hoe friggin lastig deze game was? 

Maar nog steeds een van mijn meest gespeelde games.

Conker’s Bad Fur Day

conkers-bad-fur-day-n64-boxart Ik was algeheel verbaasd dat deze game uitgebracht werd op de N64. Uit vroege screenshots blijkt dat het spel gericht zou zijn op jonge kinderen en dat het schattige karakters en kleurige werelden zou hebben. Totdat rare besloot dat het niet opvallen wellicht dus de andere games in exact dat segment. Whoppa het were een M-rated (mature (17+)) game.

Nintendo was bang voor de controversie van deze game en heeft mede daarom vrij weinig gedaan om deze game goed te promoten. Wat jammer is want het was onmiskenbaar een leuke game en het heeft echt een hele cultstatus verworven. Grafisch pushte Rare tevens ook nog de N64 en werd door vele gezien als grafisch wellicht de sterkste N64 game.

Daarbuiten sprak me het gebruik van stemmen voor de verandering heel erg aan wat voor die tijd nagenoeg nooit het geval was laat staan op de N64.

Banjo-Kazooie

banjo-kazooie-n64-boxart Waar te beginnen, deze game was zo ontzettend goed dat ik er letterlijk wel een uur iets over zou kunnen vertellen. Van controls tot audio van graphics tot humor, echt nagenoeg alles klopte gewoon in dit plaatje.

Sure het verhaal is niet mega-diep maar voor een game zoals deze hoeft dat niet want de karakters Banjo en Kazooie maar ook alle ondersteunende NPC’s (niet speelbare karakters) waren zo goed uitgedacht en voorzien van goede en grappige dialogen dat je daar niet eens op zou letten.

Meerdere elementen die standaard per wereld gedaan moesten worden (vind de 100 muzieknoten, vind de 5 jinjo’s, vind de Gruntilda switch etc) Vaak ook wel een collect-a-thon (verzamel je rot) game genoemd, welke er eigenlijk nagenoeg niet meer geweest zijn sinds de N64 era.

Banjo-Kazooie is en zal voor altijd een van mijn meest favoriete games blijven.

Banjo-Tooie

banjo-tooie-n64-boxart Een opvolger voor een van mijn meest favoriete games ooit awesome! Ja en Nee als ik eerlijk ben. Ondanks dat het grotendeels nog echt in lijn is met zijn voorloper Banjo-Kazooie waren er ook een aantal dingen die ik ontzettend jammer vond aan de game zoals de toevoeging van multiplayer. Dat had gewoon voor mij totaal geen enkele toegevoegde waarde. Mumbo Jumbo had geen speelbaar karakter moeten worden, zijn gameplay momenten vielen me tegen.

Het leveldesign was awesome, maar op sommige momenten kreeg ik het gevoel dat Rare teveel nieuws wou doen op een console die dat zoveel nieuws eigenlijk niet to in die extremis kon handelen. 

Neemt niet weg dat ook dit een game is die uiterst maar dan ook uiterst leuk was om te spelen, alleen vond ik de originele Banjo-Kazooie mix toch lekkerder.

Rare(ware) – Na de N64 

Zoals je merkt heb ik in het verleden enorm veel genoten van Nintendo games en ook met name de games van Rare. Toen de Nintendo Gamecube werd aangekondigd keer ik daar dus ook zeker weer naar uit maar de dingen liepen iets anders;

Microsoft koopt Rareware

rareware-logo Het is een al-oude strategie; koop het beste weg bij je concurrenten zodat je minder van ze te vrezen hebt. Niets is minder waar.

Microsoft zou er alles aan doen om de originele XBOX een succes te laten worden en wou meteen de kracht van de Nintendo Gamecube terugbrengen door second party developer Rare weg te kopen.

Ik persoonlijk zat voor dat nieuws toch weer met open armen te wachten op Banjo-Threeie. Maar helaas dat zat er niet meer in. Het zag ernaar uit dat de coole titels van Rare naar de MS console zouden gaan.

Dat laatste klopt maar er is sindsdien veel veranderd; heel veel talent wat bij Rare zat is weggegaan omdat ze het niet eens waren met diverse zaken. Rare heeft op de XBOX (en de opvolgers daarvan) de nodige releases gedaan waaronder; Kameo (awesome), Killer Instinct (gaaf) en Banjo-Kazooie – Nuts & Bolts … ehh nou laat ik daar maar deze video voor gebruiken;

Heden

Fast forward even tot na de WII (want die heb ik ook gehad en toch redelijk wat plezier aan beleeft ook zonder de echte Rare titels. Ik ben nu iets meert van een casual gamer, omwille van alles wat er natuurlijk komt kijken in het leven etc.

Ik game zo nu en dan een beetje retro (met emulators, hiervoor later meer), een beetje op de PC (FIFA, Assassins Creed).

Playtonic Games

playtonic-games-logo Maar toen kwam deze Kickstarter voorbij van Playtonic Games; https://www.kickstarter.com/projects/playtonic/yooka-laylee-a-3d-platformer-rare-vival/description waarbij de introductie video me gewoonweg al overhaalde tot het backen.

En ik was niet de enigste persoon; het pledge goal was 175.000 GBP en ze hebben ruim 2 miljoen GBP opgehaald en daardoor ook meer dan alle stretch goals gehaald, wat onder andere inhoud; First day release voor PC, Linux, Mac (STEAM), Wii U, XBOX One, Playstation 4. Orchestral score, free DLC etc.

Im hyped … kun je het merken?!

Yooka-Laylee Toybox Plus

yooka-laylee-fan-made-box-art Onlangs had ik eindelijk wat tijd vrijgemaakt om  de demo (Toybox Plus) die recent was uitgekomen van Yooka Laylee te spelen en je merkt aan hoe deze al is opgezet; hoe goed de controls z zijn, hoe goed de animaties zijn, hoe goed het geluid is.

Ook al is de toybox niet super lang, je bent eigenlijk an pak en beet 20 minuten wel klaar met spelen, het voelt gewoon goed aan. Daarnaast is de toybox op sommige vlakken wat ‘leeg’ maar dat is verder ook niet erg om een goede indruk te krijgen.

Ik kan niet zeggen hoe lang ik al op een dergelijke game weer wacht en ik kan voor iedereen die van de oude Banjo Kazooie / Banjo Tooie en met name Rare hield zeggen; ga deze game op welk platform dan ook als deze uitkomt (q1 2017) halen halen halen.

Maar geloof mij niet, check deze trailer en gameplay video gerust om een goed beeld te krijgen;

 

Wanna play??
I for sure want to!

Laat een Reactie achter